De Smitskes

Nog eens een berichtje van Troia...

2011-10-25T16:48:00.002+02:00

Ik ben Troia hallo. Ik schrijf naar iedereen een berichtje.
Ik ben ziek en ik heb erg veel buikpijn.
Ik ga niet turnen vandaag.
Groetjes Troia 6 jaar.

En nu eentje van mama...

2011-09-10T18:23:00.006+02:00

... dat komt er altijd achteraan huppelen.
De 1e lesweek is alweer voorbij. Een goed gevulde planning, that's for sure! Maar de meiden hebben hier best veel aan.

De voormiddag spendeer ik grotendeels aan Troia. De zussen doen mee waar ze kunnen en krijgen tussendoor opdrachtjes op hun eigen niveau.

We beginnen met rekenen (haar favoriet!).
Daar gebruiken we Singapore Primary Math voor. Op dit moment 1A om even terug wat op te frissen.
Voor mama de Home Instructor's Guide (heel handig hulpmiddeltje!)

en voor dochterlief de Textbook en Workbook.

Maar Singapore Math zou Singapore Math niet zijn als ze geen extra boeken zouden aanbieden. Voor kindjes die meer herhaling en oefening nodig hebben, maakte ze de Extra Practice, voor kindjes zoals de mijne maakten ze de Intensive Practice en Challenging Word Problems.

De 1e boeken vindt ze maar doorwroeten, omdat "ze saai zijn" en "ze dat wel al kan, he!", maar de Intensive Practice is helemaal haar ding. Doordenkoefeningen en oefeningen die wel simpel zijn volgens haar, maar toch niet té simpel.
Challenging Word Problems hebben we nog niet gebruikt, dat boek begint pas bij het 2e hoofdstuk van de andere boeken.
Rekenen doen we 30 minuten per dag, deze week maar 4 dagen per week en zelfs dat was rekken en strekken want ze gaat door de oefeningen als een heet mes door boter. Maar ze geniet van haar favoriete vak en daar doen we het voor, niet?

Na het rekenen gaan we over naar de taal-vakken. Spelling, schrijven, grammatica en lezen... niet zozeer in die volgorde, maar meer hoe het ons uitkomt op het moment zelf.
Voor Spelling gebruiken we Taalsignaal Plus op dit moment in combinatie met Thuisbasis Spelling. Ik heb zowel de boeken van het 1e als 2e leerjaar in huis gehaald.

Maar het ligt ons niet echt... ik vind het precies nogal zinloos en ben van mening dat je spelling het beste leert door te drillen en ermee bezig te zijn. Niet door oefeningetjes te maken die eigenlijk gewoon dom zijn en nergens toe doen.
Het klikt alvast niet met deze methode en ik ben dus nog aan het bedenken wat we hier verder mee gaan doen. Dit jaar maken we het af, maar aan het tempo dat ze er door vliegt (en het vele zuchten daarbij) denk ik niet dat we zelfs maar een half jaar overbrugd krijgen met de boeken die we hebben liggen.
Tips voor betere methodes zijn altijd welkom!

Voor Schrijven gebruiken we Handwriting Without Tears.

Een fijne methode die rustig alle letters aanleert met behulp van tekeningetjes die uitleggen hoe je een letter schrijft. De letters worden nog niet aan elkaar geschreven, dat begint pas in het 3e jaar, hoewel ik niet van plan ben om dat allemaal strikt te volgen. Vanaf ik zie dat ze er aan toe is om haar letters aan elkaar te verbinden, beginnen we daar aan.
Op 1 week tijd kent ze alle 26 kleine letters al uit het hoofd, wat voor mij toch wel het bewijs is dat die methode werkt voor haar.

Next up is grammatica. Mijn persoonlijke favoriete onderdeel van talen. Zinsontleding, woordkunde... zalig! Ik vind dat ze daar zo snel mogelijk mee moesten starten, omdat het toch wel cruciaal is om een taal goed te leren. Gelukkig maar dat The Well-Trained Mind grammatica aanraadt vanaf het 1e jaar.
Maar groot was mijn verbazing toen ik zag hoe weinig aandacht hier in België nog aan geschonken wordt. Wat een verschil met toen ik nog op de schoolbanken zat! En zelfs wij kregen al niet echt veel grammatica meer.
Maar oef... de schrijfsters van The Well-Trained Mind schreven een boek dat alle basisgrammatica bevat die naar mijn gevoel nodig is, met nog wat extra'tjes die even belangrijk zijn als grammatica.

In het Engels geschreven, maar ik vertaal het telkens.
Dit doen we 3 dagen in de week. Deze week behandelden we de definitie van zelfstandige naamwoorden, leerden we een gedicht over een rupsje en begonnen we aan de soortnamen. Vooral Atlanta smult hiervan, wat mij nog meer overtuigde dat ik naast een rekenkindje (Troia) ook een taalkindje heb! Leuk om te zien hoe 2 zusjes zo erg kunnen verschillen.

Lezen houdt 2 dingen in: zelf lezen (doet ze vooral 's avonds een half uurtje voor ze gaat slapen) en voorgelezen worden waarna ze het verhaal moet hervertellen. Haar vertelling schrijven we op en dat komt in haar kaft terecht.
Dit jaar worden er vooral mythes en legenden voorgelezen. De verhaaltjes die ik lees hangen wat samen met de geschiedenislessen, hoewel ik wel eens durf afwijken ook ;o)
Deze week gebruikten we Schurken en Superhelden.

1 dag per week lees ik een sprookje voor. De oorspronkelijke versie dan toch, niet de overdreven geromantiseerde Disney-versie. Deze week was dat Sneeuwwitje. Best nog een gruwelijk verhaal!
Het hervertellen van het verhaal neemt best nog wat tijd in beslag. Troia vertelt, ik schrijf het op (de bedoeling is dat ze dit naar volgend jaar zelf gaat beginnen opschrijven), zij schrijft de titel (schrijfles! ;o)) en ze illustreert het blad.

Hierna zit de voormiddag er op. We nemen geen pauze tussendoor, omdat ik al gemerkt heb dat ik na een pauze haar aandacht maar moeilijk terug kan vangen. Dus laten we de pauze vallen, werken we nog eventjes goed door en meestal hebben we tegen 10u wel gedaan, waarna ze 2u vrij heeft voor het middageten. Dit werkt best fijn zo!

In de namiddag is het tijd voor de gezamelijke vakken. Geschiedenis, aardrijkskunde, wetenschappen, godsdienst, kunstgeschiedenis, Engels en muziek. Uiteraard niet allemaal op dezelfde dag.

Maandag, woensdag en vrijdag hebben we geschiedenis. Dat is een van de favoriete vakken van alle 3. Daar kan ik hun aandacht makkelijk een uur mee trekken.
Als methode gebruiken we The Story of the World.

Een Engelse methode, deze week nog onvertaald/ter plekke vertaald, maar voor volgende week heb ik de verhaaltjes toch al op voorhand vertaald en opgeschreven. De Engelse taal in dat boek is toch nog iets te moeilijk.
Ik heb ook het Activity Book waar enorm veel extra'tjes instaan: blanco kaarten voor aardrijkskunde, kleurplaten voor tijdens de verhaaltjes, heel veel extra tips en activiteiten/projecten die bij het onderwerp van die week passen. Zalig eigenlijk!

Deze methode vullen we aan met boeken uit de bib.

Voor Science gebruiken we Kingfisher First Encyclopedia of Animals.

We kozen 20 dieren uit het boek en iedere week behandelen we een dier. Daarna doen we hetzelfde met het menselijk lichaam (10 weken) en planten (10 weken).
Afgewisseld met boeken uit de bib.
Een leuk interessant vak waar ze alles voor laten vallen.
Deze week leerden we over katten. We namen onze kleinste poes erbij als toonmodel.

Godsdienst hangt samen met geschiedenis. Het ontstaan van godsdiensten krijgt een extra half uurtje om de godsdienst zelf uit te leggen.
Daar gebruik ik dit jaar Over engelen, goden en helden voor.

Objectieve informatie met enkele verhalen per godsdienst. Daarnaast zullen het kinderbijbels worden die meer verhalen aanbrengen. Of misschien niet, want hoe minder ze met godsdiensten in aanraking komen, hoe beter.

Kunstgeschiedenis is een samenraapsel van vanalles. Ik hang het vast aan geschiedenis. Deze week leerden we over grottekeningen.

Engels is een bijna-dagelijks vak. Ik gebruik er niet langer dan een kwartiertje voor, maar ik wil het toch eventjes aanhalen iedere dag. Enkel woensdag laat ik het vallen omdat de meiden dan kleuterturnles hebben en we de dag dan vroeger stoppen.
We gebruiken een combinatie van The Ordinary Parents Guide to Teaching Reading,

een Engels kinderwoordenboek,

Mother Goose,

Aesop's Fables,

Rosetta Stone en heel veel leuke voorleesverhaaltjes.

Voor muziek leert Troia verder gitaar. 2 keer in de week instructie en de rest van de dagen eventjes oefenen.
Ook zet ik klassieke muziek op tijdens het eten. Iedere maand een andere componist. Deze maand is het Beethoven, mijn persoonlijke favoriet ;o)

Voor de rest gaan de meiden op dans- en turnlessen en zijn we iedere avond wel op weg om een dochter ergens te gaan afzetten.
Maandag: Troia dansles, dinsdag: Troia turnles (acro en airtrack), woensdag: Atlanta en Pelagia turnles, donderdag: Atlanta dansles en Troia turnles (trampoline), vrijdag: dagje vrij, zaterdag: Pelagia en Troia dansles, Troia turnles (trampoline) en zondag benen omhoog en rust!

En that's it, denk ik...
Goed gevuld, maar niet overdreven. Ze hebben meer vrije tijd dan schoolkinderen (ook al lijkt het niet zo als je het allemaal opschrijft). En ze hebben zo'n goed gevuld rooster nodig, anders vervelen ze zich toch maar...

Deze week zijn we alvast zonder kleerscheuren doorgekomen, hoewel het niet altijd even simpel is om de 2 jongsten voldoende aandacht en uitdaging te geven terwijl de oudste haar lesjes moet doen. We moeten vooral nog een goed ritme vinden om alles soepel te laten verlopen.
Ik kijk al uit naar maandag ;o)

Een berichtje van Troia...

2011-09-09T12:14:00.000+02:00

ik ben terug begonnen met de lessen deze week.
ik heb rekenen gedaan. dat vind ik heel leuk.
ik heb ook grammatica gedaan. dat is een beetje moeilijk maar ook heel leuk.
geschiedenis ging over nomaden die niet meer wilden reizen en boeren werden.
we hebben ook over poezen geleerd. dat was leuk want dat zijn mijn lievelingsdieren.
ik ben ook gaan turnen en dansen. dat doe ik graag. bij turnen heb ik trampoline springen en acro gedaan. en bij de dansles heb ik 2 juffen, kathy en cassie. die zijn heel lief.
kusjes troia

nvm*: Troia en ik zijn overeen gekomen dat ze zal proberen om iedere week een berichtje te komen schrijven. Dit is vooral een leuke afwisseling voor haar, plus het is een goede aanvulling op de lessen: een combinatie van samenvatten, schrijven, spelling en een beetje leren werken op de computer. Ook een goede voorbereiding op de typlessen die gaan volgen de komende jaren.
Onze werkwijze: op voorhand vatten we onze week heel kort samen en schrijven het op, met de spelling en het schrijven help ik haar. Troia placeert zich aan de computer, zet het geschreven tekstje voor zich en zoekt de letters op het toetsenbord. (Wel vermelden dat het kind nog geen verschil maakt tussen hoofdletters en kleine letters. Dit komt aan bod in de loop van het jaar...)
Ik zet er nog een persoonlijk woordje bij en we publiceren de blogpost. Ik moet toegeven dat ze hier heel enthousiast over is... welk kind zou dat niet zijn, natuurlijk?
De tekst is volledige copyright van Troia zelf . Mama heeft alleen geholpen om het in geschreven taal om te zetten...
Reacties zou ze heel fijn vinden. Ik heb haar uitgelegd dat mensen wel eens durven antwoorden op blogposts en ze werd heel blij van het idee. Als het jullie niet te veel is... met een kort berichtje maak je een kindje heel blij!

*noot van mama

Atlanta 5 jaar!

2011-09-09T12:09:00.000+02:00

Onze lieve meid werd eind augustus 5 jaar! Een fijne verjaardag volgde boordevol feest, kadootjes en taart...

Vakantie 2011

2011-09-09T11:51:00.000+02:00

One perfect vacation... *droomt nog even terug*

Weekplanningen

2011-07-03T23:36:00.001+02:00

Weekplanningen, het is me wat...
Eigenlijk steekt daar best nog veel tijd in. Vooral als je een goed gevulde planning wil... en vooral als je mama bent van een paar Smitskes. Want dat soort kindjes vraagt om een deftige planning die vooral veel uitdaging biedt.

Deze week dus weer een planning die veel aanbiedt.
Ik blijf hier wel heel vrij in. Zijn er dingen niet gedaan, so be it... niemand die daar over gaat struikelen. Tot nu toe is dat nog niet voorgevallen.
Integendeel... meestal werkt Troia in de voormiddag de echte lesvakken af (lezen, schrijven, rekenen) en is de namiddag open voor de superleuke dingen als projecten, geschiedenis, aardrijkskunde, science, knutselen, tekenen, kleuren etc... ze zien dat niet als les, maar als een fijne recreatie om de dag door te komen. Smitskes zijn nu eenmaal leergierig.
Afgewisseld met veel en vaak speeltijd is dit vooral leuk.

Vandaag maakte ik dus een nieuwe weekplanning in samenspraak met de zusjes.
Eenmaal afgewerkt, kwam het in mij op dat het morgen 4 juli is, "the fourth of july".
Onafhankelijkheidsdag in Amerika. Het leek mij wel leuk om daar iets rond te doen. Sommige geplande vakken voor deze week vervallen dus en worden vervangen door activiteiten rond Independence Day.

Via een TO-groep waar ik regelmatig meelees en -schrijf, ontdekte ik Currclick.com.
Een enorm toffe website waar je allerhande PDF-files over verschillende onderwerpen kan aankopen en downloaden.
Ik vond er enkele interessante PDF's over de Onafhankelijkheidsdag. Leuke activiteiten om morgen met de meiden te doen. Ik downloadde er 2 van.
Spelletjes, puzzels, schrijf- en leesoefeningen, mooie prentjes in de ene file, het hele onafhankelijkheids-verhaal met activiteiten bij in de andere file.

Ik ben benieuwd of het wat wordt morgen...

Weekdieren en ongewervelden...

2011-06-09T17:10:00.000+02:00

Aangezien ongewervelde dieren de eerste echte diertjes na de bacteriën waren, waren dat ook de eerste diertjes die we besproken hebben.
Vooral weekdieren dan, aangezien het leven op aarde onder water ontstond.

Een uitbreiding van ons memory-spelletje (bij ieder nevenproject breiden we uit ;o) wat ons al een hele stapel van die kaartjes geeft waaruit we kunnen kiezen bij het spelen) was onmisbaar en die kaartjes gebruikten we dan ook ineens om de verschillen klassen van weekdieren te onderscheiden.

Voor de geïnteresseerden:

weekdieren

Van links naar rechts, boven naar onder:
inktvissen, tweekleppigen, inktvissen, schildvoetigen, mutsdragers, wormweekdieren, tandschelpen, keverslakken, slakken.

ongewervelde dieren

Van links naar rechts, boven naar onder:
stekelhuidigen, snoerwormen, ribkwallen, rondwormen, raderdieren, neteldieren, ringwormen, platwormen en sponsdieren.

De geleedpotigen zette ik apart, omdat de meiden momenteel enorm into insectenjagen zijn en vanalles en nog wat willen weten over deze diertjes. Maar ze horen natuurlijk wel bij de onge

geleedpotigen
Van links naar rechts, boven naar onder:
duizendpoot, sprinkhaan, teek, vlieg, pissebed, krab, bij, kreeft, schorpioen.

Gewoon downloaden, 2 x uitprinten, plastificeren en uitknippen.

Have fun!

Update

2011-06-07T11:10:00.000+02:00

Is het echt al 2 maand geleden dat ik nog iets postte? :o
De tijd gaat zo snel, dat ik amper wat over heb om te bloggen. Ik ben duidelijk weer in een verwaarloos-de-blogs-periode. Komt af en toe wel eens voor ;o)

In plaats van alles stuk voor stuk in te halen, wil ik het in 1 post proppen, want het ziet er niet naar uit dat ik binnenkort wél veel tijd ga hebben.

Hmmm... hoe pak ik het aan?

Eerst en vooral, met de meiden is alles meer dan ok. Het zijn vrolijke, zelfverzekerde (ongelooflijk, he? :o ik sta daar zelf nog elke dag van te kijken) meisjes die euhm... weten wat ze willen en natuurlijk ook wat ze NIET willen (vooral dat!).
Een uurtje niksen zit er dus niet in... ze willen vooruit en bezig zijn, h.e.e.l.d.e.t.i.j.d.
Leren lezen, schrijven, rekenen, veel voorlezen en voor de rest wat past op de moment zelf, werd al gauw te saai en te weinig.

Op zoek naar een goed deugddoend project waar heel veel in past. Ik zat al een tijdje op iets te broeden en dit was misschien wel het geschikte moment om dat te introduceren.
Ons geschiedenis-project kwam tot stand.
Als ik dan toch geschiedenis als centraal punt wil, waarom niet een beetje overdrijven en letterlijk alles daaraan ophangen (voor het leren schrijven en rekenen blijf ik handboeken gebruiken, omdat ik daar toch wel een beetje een school-achtige methode voor wil hanteren, zodat ik zeker ben dat ze ieder aspect meehebben van in het begin, aangevuld met extra'tjes).
Ik ga er dus van uit dat geschiedenis HET ultieme centrale punt is, dat alles aan elkaar hangt, maar geschiedenis de volgorde bepaalt.
En zo geschiedde...

Ik schafte mij het eerste deel van The Story Of The World aan en de rest van het verhaal pende ik hier al neer op m'n blogje.
We begonnen bij het begin en zijn zo verder gegaan...
Onderweg hadden we de mogelijkheid om verschillende onderwerpen mee op pad te nemen: ontstaan van de aarde, ontstaan van de maan, meteorieten, oceanen, magma, vulkanen, bergen, de atmosfeer, Kenorland, etc... en toen hadden we het Hadeïcum wel afgewerkt.
Leuke onderwerpen ook om met de meiden te doen... ieder onderwerp werd een eigen klein projectje en we hebben daar heel veel van opgestoken.
Hup, naar het Archeïcum dus... hoewel die 2 periodes zo goed als hetzelfde zijn en qua tijdsperiode elkaar grotendeels overlappen, loopt het Archeïcum net iets langer door.
Dat deel van de geschiedenis is ook niet echt simpel om aan 3 kindjes onder de 6 jaar uit te leggen en veel heb ik dus gewoon eens vernoemd, zonder er echt over uit te wijden. Chemische verbindingen zijn voor ons, volwassenen, soms al zwoegen (hoewel ik op school vroeger best goed was in chemie...), laat staan dat je dat deftig uitgelegd krijgt aan een bende kleuters/kindjes ;o)
Het bracht ons wel een immens leuk project op over fotosynthese (hebben ze van genoten!) en ook aminozuren (de bouwstenen van het leven) zijn nog redelijk begrijpbaar...
Maar heel lang hebben we daar niet aan besteed en wat we erover geleerd hebben, was volledig naar hun niveau vertaald, waardoor je uiteindelijk geen compleet beeld kan meegeven. Ik ben er zeker van dat we het daar binnen een 6-tal jaar nog wel eens over zullen hebben. :)

En dus zitten we ondertussen aan het eerste leven. De aminozuren gaven ons bacteriën, die weer verder evolueerden tot complexere wezens...
Daar zitten we nu ondertussen.

Hoe trek je dat nu door naar andere vakken?
Wel... de link met aardrijkskunde en biologie (of wereldoriëntatie zoals ze het in lagere scholen noemen) moet ik waarschijnlijk niet uitleggen. Op dit moment komen die vakken automatisch kijken bij de nevenprojecten. Ideaal toch?
Andere vakken kosten wat meer "moeite" van mijn en manliefs kant. Maar een man die heel leuk kan tekenen, is wel een bijzonder iets... die kan veel opvrolijken met zijn toffe tekendroedels en die heeft fantasie te over.
Rekenen (naast de schoolboeken) geeft ons de kans om rekenvraagstukjes te bedenken met tekeningetjes bij die veel verduidelijken.
Schrijven volledig idem... we nemen er een boek bij, kijken naar het niveau waarop ze zitten en bedenken zelf iets binnen het project waar we mee bezig zijn.
Lezen... daarover later meer. Laat het er mij in het kort bij houden dat ik zelf kinderboeken voor de meiden ben beginnen schrijven en mij daar enorm mee amuseer. Met manlief als illustrator, komt dat helemaal in orde. Dat dingen als dit onze relatie nog hechter maken, is alleen maar leuk meegenomen. :)
Voorlezen... de boeken die we zelf bedachten zijn een combinatie van de 2. Het ene blad zijn zinnetjes voor de meiden om te lezen, het blad daarnaast is een voorleesblad... 2-in-1 dus.

In de loop van de geschiedenis, komen er Oude Culturen en talen bij, waarbij we waarschijnlijk wel wat talen zullen introduceren.
Dit jaar heb ik Engels geïntroduceerd buiten het geschiedenisproject om, omdat ik dat toch de belangrijkste taal vind en ze daar beter vroeg mee kunnen beginnen. Ik spreek zelf ook heel vlot Engels, dus dit is een taal die we niet "studeren" maar gewoon gaandeweg aan wennen. Ik praat 2 voormiddagen in de week enkel Engels met hen, we lezen vaak Engelse boeken, luisteren naar Engelse muziek en kijken voornamelijk Engelse films/series op tv (hoewel tv hier helemaal niet vaak opstaat). Ik vind dat ze op die paar maanden tijd al enorm goed gevorderd zijn, dus ik neem aan dat dit een goede manier is. Geen idee hoe ik het met andere talen ga aanpakken, want Engels is de enige taal die ik vlot spreek op dit moment.

Volgend jaar staat het Oude Rome ergens op de planning (na Nieuwjaar als ik het goed heb, zou het eens moeten checken) en introduceer ik gelijktijdig Latijn. Flashcards, de Rosetta Stone-cursus en de Minimus-serie gaan hierbij helpen. Stap voor stap, een uurtje of 1-2 per week. Lijkt me fantastisch om hen mijn favoriete taal te leren.

Wat, hoe en wanneer we daarna verder gaan, heb ik nog geen flauw idee van... We zullen wel zien. Ergens tegen hun 10 jaar, "moet" ik stilaan Frans introduceren, hoewel ik daar niet zo veel zin in heb eigenlijk. Ik vind Frans zo'n "kleine" taal en zou hen liever Spaans in de plaats geven en Frans pas veel later introduceren. Maar dat is allemaal toekomstmuziek, daar sta ik nog niet te veel bij stil nu...

Nog vakken?
Oh ja, muziek... :) dat is een beetje de grootste brok momenteel. Dochterlief wil gitaar leren spelen en tja... het is een leuke afwisseling.
We zochten een leuke cursus voor jongere kindjes en vonden heil bij De Kleine Gitaarstarter.

Een cursus gitaar en notenleer ineen. Best een leuk en aantrekkelijk boekje.
Ook voor de zusjes. De notenleer doen we grotendeels samen... op ons "schoolbord" :p
Voor mezelf vond ik A Modern Method For Guitar, waar ik al enorm veel van geleerd heb. Een boek op niveau, geef ik toe... maar met wat goede wil, is dat wel te doen.

Nog vakken?
Handwerk... om er maar een term aan te geven. Heel onze maandag gaat er naar op. Maandag is het markt in het dorp en dan vullen we onze grote caddy vol met fruit en groenten.
Thuisgekomen worden alle groenten gesneden en geschild en ingevroren in de diepvries. Een hele klus, maar met 4 paar handen gaat dat wel vooruit. De rest van de week hebben we dan maar wat zakjes uit de diepvries te halen en te koken en we hebben dagelijkse verse maaltijden en verse soep.
De namiddag is voorzien voor tekenen, schilderen, knutselen, breien, haken en sinds kort ook naaien (Troia heeft de naaimachine ontdekt).
Het échte tekenen is een job voor papa 's avonds of in het weekend, wanneer ze maar zin hebben. Ook tijdens de week wordt er regelmatig vrij getekend, als ze daar zin in hebben...

Het huishouden zie ik als een apart "vak". We koken samen, vouwen samen de was op, hebben na het avondmaal een kwartiertje opruimen met z'n allen (vaatwas leegmaken/vullen, speelgoed/knutselgerief/"school"gerief etc... opruimen, tafels afwassen, keren...) en we onderhouden samen de groententuin. Niets van alles is een verplichting (geldt trouwens voor alles... tot nu toe krijg ik ze meestal mee in mijn enthousiasme, maar als ze geen zin hebben, is dat ook goed), maar ze worden wel heel erg geprezen als ze meehelpen.

Als ik dat hier allemaal lees, lijkt het echt wel overdonderend veel. Maar dat valt eigenlijk goed mee. Lesjes (rekenen, lezen, schrijven) duren maximum 30 minuten aan een stuk met veel pauzes tussen en ik geef enkel "les" in de voormiddag. De namiddag doen we vooral leuke actieve dingen, werken we aan ons geschiedenisproject, spelen we muziek, zingen we, lezen we veel boeken, spelen we veel buiten (met dit mooie weer kan je niet binnen blijven, he!) en gaan we naar dans- en turnlessen. We doen ontzettend veel uitstapjes naar her en ver, gaan veel wandelen en gaan op bezoek bij vriendjes.

Dit werkt voor ons, we hebben een mooi evenwicht gevonden en het is fijn zo... de meiden vervelen zich niet meer, krijgen genoeg uitdagingen voorgeschoteld en zijn vrolijk en blij.
Troia en Atlanta hebben qua lezen en rekenen het 1e leerjaar afgewerkt en Pelagia is in boekjes voor 5/6-jarigen begonnen. Een beetje te snel naar mijn zin (ze is net 3 jaar geworden), maar ze amuseert zich daarmee en ze kruipt zelf als een aapje op de kast om haar boeken te gaan halen.
Ze gaan nog steeds dansen en turnen. Troia gaat dat het komende schooljaar wat frequenter maken. 2 dagen dansles en 2/3 dagen turnles. Ze ziet er enorm naar uit!
En Pelagia mag vanaf september op peuterdansles en kleuterturnles. Blij dat ze is! Ze zag het al die maanden haar zusjes doen en nu mag ze zelf ook gaan...

Pelagia mocht trouwens op 2 april 3 kaarsjes uitblazen!

En Troia had er 6 op haar taart staan op 10 mei.

And last but not least... IK WORD METER!
Mijn beste vriend en zijn vriendin verwachten hun eerste kindje en zijn voor eind oktober uitgerekend. Nog wel eventjes te gaan dus. Maar toch... ik vind het een fantastisch wonder! Ze weten niet half hoe gelukkig ze mij gemaakt hebben!

Ok... mijn post in brokken en stukken geschreven, maar ik ga het hier bij houden voor nu.
En nu hopen dat mijn blog-hiatus voorbij is en dat ik wat meer energie vind om het hier bij te houden.

Groetjes allemaal!

The Latin Centered Curriculum

2011-03-16T13:44:00.000+01:00

Wauw.
Ongelooflijk.

Ik had nooit verwacht een 2e TO-bijbel te vinden... maar dat was voordat ik dit boek begon te verslinden.

Iedereen weet dat het onderwijs dat we nu kennen nog niet aan de enkels komt van het onderwijs dat kinderen tijdens de Klassieke Oudheid genoten. Daar bestaat gewoon geen twijfel over.
Hoe prachtig zou het niet zijn als we de Klassieke manier van onderwijzen naar deze tijd zouden kunnen vertalen? De nadruk op de juiste dingen, liefde ontwikkelen voor de leerstof en een goede volledige algemene kennis. Niet het flauw afgietsel dat je deze tijd nog krijgt voorgeschoteld.
Het onderwijs ten tijde van Cicero moest gewoon fantastisch zijn. Of stel je voor dat Aristoteles je leermeester was. Die kinderen kregen een betere basis mee voor de rest van hun leven. Ik vraag me echt af waarom dat nu zo verminderd is. Is het normaal niet de bedoeling dat alles evolueert, beter wordt?

Dit idee gaat al mee in The Well-Trained Mind, waar ze geschiedenis als middelpunt nemen van je hele onderwijs-methode.
The Latin Centered Curriculum gaat nog een stap verder en is daardoor de perfecte aanvulling op The WTM. Het middelpunt beperkt zich niet tot enkel geschiedenis, maar legt ook de nadruk op de oude talen en taalwetenschappen. Dat Latijn verplicht zou moeten worden voor ieder kind, is op zich al een feit natuurlijk :p (let op de smilie!) maar we hebben het hier ook over een uitgebreide Grammatica en Retorica (mét hoofdletter!).
Dit soort onderwijs zou ik zelf fantastisch gevonden hebben als kind/tiener. Dingen leren die echt belangrijk zijn, ipv al het nutteloze dat we voorgeschoteld kregen. Meer aandacht naar Latijn en Oud-Grieks en van daar uit vertrekken om grammatica te studeren (in de Nederlandse taal heb je gewoon de juiste woorden niet om de schoonheid van een taal uit te leggen), van daar uit vertrekken om je blik op de wereld te verruimen...

In ieder geval: een onderwijs hoeft niet streng en sec te zijn, een onderwijs moet liefde voor het vak creëren en dat doe je niet op een droge manier, maar op een echte, levendige, vrolijke, speelse manier. Al spelend leren is geen fabeltje, op die manier kan je zelfs een telefoonboek vanbuiten leren leuk maken.

Volgens mij ben ik 2000 jaar te laat geboren.

Staatsgeheim - Jane Waller

2011-03-13T23:56:00.000+01:00

Als kind was dit mijn favoriete boek, ik bleef het maar uitlenen van de bibliotheek.
Natuurlijk moest en zou ik dit boek voorlezen aan de meiden.
En aangezien we qua geschiedenis dit schooljaar aan alles voor de eerste mens spenderen, komen we binnenkort ook voorbij de dinosaurussen. Het was het ideale moment om dit boek onder handen te nemen.
Een lekker luchtig boek dat tegelijk leerzaam is. Ik begreep meteen weer waarom ik vroeger zo van dit boek hield. :) Ik hoop ooit een eigen exemplaar in onze verzameling te mogen opnemen. Helaas niet makkelijk te vinden buiten de bibliotheek...

Hadeïcum

2011-03-13T22:37:00.000+01:00

De boeken van Jessie Wise en Susan Wise Bauer hebben mij ondertussen al meerdere keren grond onder de voeten bezorgd.
The Well-Trained Mind, The Well-Educated Mind, The Ordinary Parent's Guide for Teaching Reading, the Story of the World... het zijn stuk voor stuk fijne boeken om in huis te hebben en waar ik veel uit haal. Een methode waar ik achter kan staan, die mij een goede volgorde geeft om leerstof aan te bieden.

Ik heb er maar 2 dingen op aan te merken... ten eerste kan ik er absoluut niet van over dat er een boek ontbreekt in the WEM! Hoe hebben ze Les Miserables niet kunnen vermelden? Hoe kan je dat boek nu nog serieus nemen als ze een van de belangrijkste literaire werken zijn vergeten?
Nee, serieus even... Les Miserables is een van mijn favoriete verhalen aller tijden, een klassieker die je MOET gelezen hebben. Ik heb de originele dikke (vertaalde) turf verslonden toen ik 15-16 jaar was en het heeft een enorme indruk achtergelaten toen.

De 2e opmerking vind ik een heel pak erger...
Als je "the story of the world" wil vertellen, hoe kan je de miljoenen jaren voor de eerste mens dan weglaten? Het verhaal van de wereld begint niet bij de eerste mens, maar miljoenen tot zelfs miljarden jaren daarvoor. Zelfs over het dinosaurus-tijdperk wordt geen woord gerept.
Ok, ik begrijp ondertussen dat het allemaal niet strookt met de-wereld-werd-geschapen-door-God-en-Adam-en-Eva-waren-eerst-op-aarde etc, maar kom seg, je kan de 30-meter-lange bewijzen echt niet ontkennen, hoor... een godsdienst zou veel geloofwaardiger overkomen als ze dat gewoon integreren.
Nog steeds veel respect voor mensen die geloven in godheden en bovennatuurlijke krachten, maar probeer het een beetje te relativeren en gooi die oogkleppen af... je kan het geloven perfect meenemen naar de wereld die er is en hoe die geweest is, zonder dat er iets van de magie verdwijnt. Is het nu echt zo erg als zou blijken dat 'god' ook dinosaurussen 'geschapen' heeft?

Allez soit, in ieder geval, ik mis dit echt wel in The Story of the World.
Als je bedenkt dat de eerste Hominoidea ontstonden in het Oligoceen (34 miljoen jaar geleden) en de aarde 4560 miljoen jaar geleden ontstond, is het gewoon onlogisch om die immense periode daarvoor gewoon te negeren.

Maw. als je je kinderen geschiedenis wil aanleren, begin dan bij het begin.
En als je dat letterlijk wil opvatten, dan begin je gewoon bij het Hadeïcum.
Helaas bestaan daar niet veel boeken-op-kindermaat over en dus frist mama eerst haar geheugen maar wat op alvorens het naar een jonger niveau te vertalen.

Een zelfgeschreven snelcursus Hadeïcum komt daar wel eens bij van pas:
Hadeïcum

Dat geschiedenis een van de belangrijkste vakken is om te onderwijzen, geef ik the WTM helemaal gelijk in...

De kronieken van Narnia: het betoverde land achter de kleerkast

2011-03-13T22:30:00.000+01:00

Wat een verhaal!
Hoewel we dit al eventjes hebben uitgelezen, praten de meiden daar nog altijd over.
Dit boek duurde iets langer als de Roald Dahl-boeken, maar daarom niet minder vlot. Het was een hele boterham om door te slikken voor 3 kleuter-kindjes, maar we hebben er van genoten! Stuk voor stuk, stap voor stap.
Dit was ook het eerste boek waarvan die kleine oogjes niet droogbleven. Vooral 'de dood' van Aslan werd heel emotioneel beleefd. Toen bleek dat hij helemaal niet dood was, kreeg ik 3 paar armen rond mijn nek en een paar grote glimlachjes tussen de vochtige ogen door betoverde onze heel woonkamer.
Ik heb ze nog nooit zo weten opgaan in een boek.
Binnenkort lezen we de andere delen van de reeks, maar eerst een paar luchtigere boeken tussendoor.

Maandkaarten

2011-03-02T20:50:00.001+01:00

Na de dagkaarten, nu ook de maandkaarten.
Het is er eindelijk van gekomen...

maanden

Hoe te gebruiken?
1) Print de pdf-file uit.
2) Knip de kaartjes van elkaar.
3) Plastificeer ze.
4) Hang ze op een zichtbare plaats en duid iedere maand de juiste maand aan.

Bijkomende informatie:
Net zoals de namen van onze dagen, ontlenen we ook de namen van onze maanden van de Romeinen.
Janus, Februus, Mars, Apollo, Maia, Juno, Gaius Iulius Caesar, Gaius Iulius Caesar Octavianus Augustus, septem, octo, novem, decem leenden hun namen.
Ofte Mensis Januarius, Februarius, Martius, Aprilis, Maius, Iunius, Quintilis, Sextilis, September, Oktober, November, December.
In het Oud-Nederlands kregen ze dan weer een andere naam: louwmaand, sprokkelmaand, lentemaand, grasmaand, bloeimaand, zomermaand, hooimaand, oogstmaand, herfstmaand, wijnmaand, slachtmaand en wintermaand.

Leren lezen voor mama en kids...

2011-03-02T20:14:00.000+01:00

Zo goed als iedereen in de Westerse Wereld kan lezen...
Maar tussen lezen en lezen zit een groot verschil!
De laatste jaren las ik vooral makkelijke boeken waar ik niet veel moeite voor moest doen. Tegen de avond aan ben ik doodop en dan vind ik zo'n boeken nog een aardig afsluitertje na een drukke dag. Gedachten op nul en lezen maar... af en toe doorbroken door een giechelbui, maar meer dan dat doet mijn lichaam niet meer op dat moment.

Hoe vaak heb ik dat patroon al niet willen doorbreken? 's Avonds vroeger gaan slapen en 's morgens wat vroeger uit mijn bed om eventjes uitgerust een boek te lezen...
Maar zonder ondersteuning vond ik dat toch zo simpel niet. Want wat lees je zoal? Welke boeken worden als 'goed leesmateriaal' gezien?
In de bibliotheek ben ik vaak het noorden kwijt en leen ik maar weer iets van mijn favoriete schrijvers of erger nog: ik zoek een boek in de kinderafdeling.

De juist ondersteuning zocht ik nu al een tijdje en dankzij het hele thuisonderwijzen, kwam ik terecht bij The Well-Trained Mind, mijn TO-bijbel.
Op een avond kwam ik per ongeluk op andere boeken van diezelfde schrijfster terecht... bij het doorspitten van die boeken, viel mijn oog op The Well-Educated Mind ofte een boek met de ondersteuning die ik zocht. Hoe leer je jezelf een goed leesritme aan?

Niet alleen leer je jezelf op een goede manier boeken lezen, maar je krijgt er zelfs een goed samengestelde boekenlijst bij... op volgorde!
Wat meer kan ik me wensen?
Momenteel kweek ik mezelf een goed ritme aan, de boekenlijst begint in hoofdstuk 2 :p

Een gelijkaardig boek (maar dan voor kinderen) dat aangeraden wordt in the Well-Trained Mind, is The Read Aloud Handbook.

Ook deze is al een enorme hulp geweest. Er staan lijsten met boeken in waar ik inspiratie uithaal. Voor iemand die dit soort ondersteuning nodig heeft om grond onder haar voeten te voelen, is ook dit een ideaal boek.

Slow and steady get me ready

2011-03-02T20:02:00.000+01:00

Het begin van dit boek kan je HIER vinden.
Het boek zelf gaat verder tot 5 jaar.
Gewoon kleine dingetjes die je je kindje al spelend kan leren. Iedere week iets nieuws. Van het bewegen van armen en benen tot het leren knopen van veters. De meeste dingen doe je automatisch, andere dingen denk je gewoon niet aan en zijn leuk om te doen.
Ik heb eigenlijk echt spijt dat ik het boek nu pas ontdek, na 3 kinderen.
Och, zelfs voor Troia staan er nog leuke dingen in om te doen, dus dat gaat nog wel een tijd gebruikt worden :)

In ieder geval, aan alle nieuwbakken mama's: haal dit boek in huis! Je gaat er geen spijt van hebben ;o)

Vormen

2011-03-02T19:18:00.000+01:00

Onze meiden waren de gewone driehoek-vierkant-cirkel een beetje beu gehoord.
"Mama, er zijn toch nog veel meer vormen dan dat? Wil je die eens laten zien?"
Tuurlijk meisjes ;o)
's avonds een uurtje werk en de volgende dag konden we verschillende vormen leren.

Vormen

Links naar rechts, boven naar onder:
vierkant, cirkel, rechthoek, ovaal
driehoek, trapezium, plus, ruit
cirkelsector, maan, pijl, parallellogram
vijfhoek, ronde haken, achthoek, accolades
zeshoek, hart, cilinder, kubus
boog, vijfpuntige ster, vierpuntige ster, zespuntige ster
puzzel, bliksemschicht, wolk, bloem

Vandaag, exact 1 week later, deed kleine Pelagia mij versteld staan met het herkennen van het 'pajajejogjam', de 'cocolades', de verschillende sterren en het trapezium... naast de gewone vormen natuurlijk.
De ruit noemt ze steevast 'raam' (wel knap om die link te leggen natuurlijk), de cirkelsector is voor haar een wandelwagen, de kubus is een doos, de cilinder een pot.
Maar al bij al vind ik het een enorm knappe prestatie voor een op-1-maand-na-3-jarige.
De verdienste ligt bij haar zussen... zelf ben ik er enkel op de trein mee bezig geweest.
Dankjewel grote meiden!

Mudpies to magnets - a preschool science curriculum

2011-03-02T18:42:00.001+01:00

Zin in wetenschappelijke kindvriendelijke proefjes?
Dit boek is een leukerd voor leergierige kinderen die graag experimenteren.

1 tip: hamster! Hou alles bij wat je tegenkomt, want hier kan je het gebruiken.
Doe je dat niet, dan heb je -zoals ik- problemen ;o)
Misschien moet ik eens heel lief lachen naar mijn hamster-schoonvader. 1 leervak uit handen geven, kan geen kwaad, toch? En zo'n hamster heeft alles in huis om de proefjes uit te voeren...
Hmmm, toch maar eens over nadenken.

Everybody has a body - science from head to toe

2011-03-02T18:42:00.000+01:00

Nog een aanrader!
Kant en klare instructies en experimenten om vanalles te leren over het menselijk lichaam.
Onderverdeeld in verschillende onderdelen: voeten, handen, armen, benen, ogen, oren, neus, mond, ingewanden en het volledige lichaam.

Ik vind het een enorm interessant boek. Al spelend leren kinderen hoe hun lichaam in elkaar zit.
We hebben hier al een groot aantal experimenten uit gedaan en stuk voor stuk zijn ze leuk om te doen.
Natuurlijk zijn zo'n proefjes voer voor een hele dag.
Smitskes houden het nu eenmaal niet bij de proefjes zelf. Zo'n proefjes geven aanleiding tot vragen... en vragen... en vragen...
En die vragen geven op hun beurt aanleiding tot meer vragen... en vragen... en vragen...
En voor je het weet is de dag voorbij en ben je heel de dag bezig geweest met het antwoorden op hun vragen en opzoeken van antwoorden die je zelf niet weet.
Een experiment met je ogen mondt zomaar uit in het opzoeken van foto's van het binnenste van een oog of het beantwoorden van vragen als "waarom hebben wij blauwe ogen en papa bruine"? of "hoe komt het dat blinde mensen hun ogen niet werken terwijl die ogen toch nog in hun hoofd zitten?"
Een experiment met je neus mondt wel eens uit in "als ik aan deze bloem ruik en jij ruikt aan dezelfde bloem, is de geur die ik ruik dan dezelfde als degene die jij ruikt?"
Smitskes mogen dan nog vrij jong zijn... ze stellen best slimme vragen!

Klassieke muziek voor kinderen...

2011-03-02T18:32:00.000+01:00

Voor wie op een fijne, spelende manier zijn kinderen met klassieke muziek in aanraking wil laten komen, is deze serie een enorm goede bron...
De boeken komen met cd. Het (levens)verhaal werd in gesproken en tussen het verhaal door hoor je verschillende werken van de componist.

Deze boeken zijn fijn om te verteren. Het blijft speels en toch leuk. De ideale manier om kennis te maken met bekende componisten.
Er speelt hier dagelijks klassieke muziek op de achtergrond en ik vind het wel fijn dat ze nu sommige werken kunnen benoemen :)
Bij "Moonlight Sonata" krijg ik steevast de commentaar: "dat is jouw lievelingsliedje, he mama! Daar moet jij bijna altijd van huilen, he." Tegenwoordig vertellen ze mij er heel enthousiast bij dat Beethoven dat gemaakt heeft, meestal gevolgd door het onheilspellende "tatatata.......tatatata" (je weet wel, dat bekende tune'tje door Beethoven gecomponeerd).
Zo grappig om te zien dat zelfs Pelagia die link legt.
Wat een fijne groep meisjes heb ik toch!

Egyptische Goden en Farao's - Robert Swindells en Stephen Lambert

2011-03-02T17:58:00.000+01:00

Hoef ik te vertellen dat we van dit boek gesmuld hebben?
Wat een fijn boek! Helemaal ons ding. Het Oud-Egyptische scheppingsverhaal in klare taal.
We hebben het gelezen exemplaar teruggebracht naar de bib en hebben op slag een eigen exemplaar besteld bij bol.com.
Aantrekkelijke verhalen in een begrijpelijke taal, ondersteund door mooie tekeningen. Meer moet dat niet zijn!

Kwak

2011-02-16T11:35:00.000+01:00

Deze voormiddag zijn we in het plaatselijke CC naar een leuke toneelvoorstelling gaan kijken.
Kwak, van Theater Froefroe.
Op voorhand werd al verwittigd dat onze jongste "daar eigenlijk nog te klein voor was", maar dan kennen ze onze kindjes nog niet ;o) Ik vond dat die jongste enorm veel plezier heeft gehad tijdens de voorstelling en aangezien ze nu lustig ooievaars en kikkers aan het tekenen is aan tafel terwijl ze het verhaal navertelt, neem ik zelfs aan dat ze uiteindelijk helemaal niet "te klein" was en er veel van opgepikt heeft. Mijn dochter niet onderschatten, he. ;o)

De voorstelling zelf was helemaal my cup of tea. Chaotisch, anders dan normaal, grappig met inhoud en aandacht-trekkend. Zeker een aanrader!
Korte inhoud ga ik nu niet natypen, die vind je op hun site.
Ik zag dat er nog maar enkele voorstellingen speelden, dus snel zijn is de boodschap!

Wat een luxe, trouwens. Als TO-gezin meemogen met de schoolvoorstellingen ;o)

Tetris

2011-02-11T15:09:00.001+01:00

Sinds een tijdje zijn onze meiden helemaal geïntrigeerd door Tetris.
Je weet wel, dat spelletje met die vallende blokken die je in elkaar moet passen terwijl de blokken steeds sneller en sneller vallen.
Ik speel het zelf dolgraag en de kindjes vinden dat overduidelijk enorm fascinerend.

Het idee om een geplastificeerde puzzel te maken van tetrisblokken was er vrij snel.
Open Office Draw is een fantastisch programma om zoiets mee te maken.
En zo geschiedde...

tetris

Een printer, wat papier, inkt en plastificeerplastiek verder hadden ze hun eigen puzzel-tetris.
Dat er ondertussen al veel mee gepuzzeld is, hoef ik er niet bij te vertellen, zeker? ;o)

TO-fabel nummer 1

2011-02-11T10:55:00.000+01:00

Ben je dan zo katholiek dat je per se aan thuisonderwijs moet doen?

Huh? Wij katholiek?
Aangezien de kindjes niet gedoopt zijn en ik mezelf officieel heb laten ontdopen, mag ik wel zeggen dat wij zeker geen katholiek gezin zijn.
Integendeel zou ik zelfs durven zeggen, ik ben absoluut anti-religie.
En als je ziet hoe hard al die religies oorlogen veroorzaken, mensen vermoorden in naam van 'God' en ellende meebrengen, kan je mij dat niet echt kwalijk nemen, he.
Pas op, ik heb geen enkel probleem met mensen die geloven in iets dat hen een beter leven kan geven, maar het grote geheel doorheen de hele geschiedenis, geeft er toch een bittere bijsmaak aan.
Ik kan zelf niet geloven in een goddelijk wezen dat zou toestaan dat gelovigen in zijn naam levens opeisen. Wat een sarcast zou dat zijn! Zo iemand zou ik eerder een paar schoppen "down-there" geven ipv hem te verafgoden.
Maar... respect voor de mensen die er in slagen het klein en voor zichzelf te houden! Ik kan mij voorstellen dat mensen er baadt bij hebben om een 'hogere' betekenis te geven aan het leven dat we nu kennen.

Waarom doen jullie dan aan thuisonderwijs? Dat wordt toch alleen maar gedaan door van die extreem katholieke gezinnen die hun kinderen dat geloof willen meegeven?

Nee hoor, niet echt.
Het is niet omdat het niet vaak voorkomt, dat enkel katholieke gezinnen thuisonderwijs geven.
Wij zijn hier mee begonnen omdat Atlanta kapot ging van de stress op school. Op school zette ze maskers op, maar echt vriendjes maken deed ze niet. Je zag haar altijd alleen spelen. Ze wou naar school gaan omdat ze graag leert en kennis opdoet. Vanaf ze thuis kwam, was dat een heel ander kind. Huilen, hysterisch worden, puur van verdriet. Op het einde had ze dagelijks astma-aanvallen door alle emoties. Samen met de kinderarts hebben we besloten om thuisonderwijs te gaan geven. Troia wou mee thuisblijven. De grote klas die ze dit jaar hadden, kon ze echt niet mee om. Te veel is te veel...
Dat lag helemaal niet aan de school waar ze zaten (integendeel, daar hebben we het enorm mee getroffen in al die jaren), maar aan het karakter van de kindjes.
In het begin kregen we wel eens wat negatieve kritieken, maar ondertussen zijn we enkele maanden verder en krijgen we alleen nog maar positieve commentaar. Atlanta'tje is vrolijker dan ik ze ooit heb geweten... ze durft haar mond open te doen tegen mensen die ze niet kent en vertelt hele verhalen. Ze heeft zichzelf leren lezen, krijgt de uitdagingen die ze nodig heeft en gaat er in sneltempo vandoor.
Troia geniet van elk moment. Ze vindt thuis blijven fantastisch en de uitstappen nog leuker. Ze geniet van haar ballet- en turnlessen en de sociale contacten die daarbij horen, maar ze is ook blij als ze nadien weer thuis is uit de drukte. Ze leest, praat enkele woorden Engels en zit op het niveau waar ze thuishoort. 3e kleuterklas-oefeningetjes vond ze te makkelijk en te saai.
Pelagia is nooit naar school geweest, maar vindt dat overduidelijk niet erg. Zij hangt nog zo hard aan mij, dat het gewoon zonde zou zijn om haar van mij weg te halen. Zij doet gewoon mee met haar zussen. Doen de zussen rekenoefeningetjes, dan wil zij ook. We begonnen met simpele boekjes (uit de colruyt), gewoon voor het plezier, het is nu niet dat ze dat allemaal al moet kunnen, he. 1e kleuterklas werd al snel opzij gezet. 2e kleuterklas heeft ze 2 weken volgehouden, maar met de boekjes die "3e kleuterklas" zijn gemarkeerd, zit ze op niveau nu.
En dat is vooral voor mij een grote shock ;o) tot een paar maanden terug had ze helemaal geen interesse in dingen leren... en dan zie je nu een 'instapklassertje' dat plezier beleeft aan 3e kleuterklas-rekenoefeningen. Mijn kleintje wordt groot!
Ik denk dat ik met zekerheid mag zeggen dat ons TO-avontuur een goede keuze is geweest...

Fabel nummer 1 duidelijk weerlegt.
Nog vragen? ;o)

Ecover

2011-02-09T13:55:00.000+01:00

Via de Insiders-site werd ik geselecteerd om de allesreiniger van Ecover uit te testen en te laten uittesten door anderen.
We gebruiken nu al lange tijd Froggy om mee te poetsen, maar Ecover was er nog niet van gekomen. Nu dus wel :)
En ik moet toegeven, het bevalt ons wel...

De geur is wat minder. Veel te citrus-achtig naar mijn smaak, ik heb het echt niet voor namaak-citrus geuren. Maar je went daar wel aan en het is nu niet dat je binnen het bio-gamma kieskeurig kan zijn...
Dit is wel een blijvertje. Hij doet z'n job en ik ben nog niets tegengekomen dat er minder goed uit zag. Hij heeft z'n plaatsje naar de Froggy-fles verdiend. :)

Ow, ik heb nog 6 van de 30 doorgeef-testflesjes over. Als er nog mensen zijn die willen proberen... SHOUT!

Die site moet je trouwens eens nachecken! Super leuk om aan zo'n acties mee te doen :)

Over Schurken en Superhelden

2011-01-27T23:08:00.000+01:00

Ik ben dol op mythen en legenden en verhaaltjes als dit zijn gewoon fantastisch!
Ben ik blij dat ik 3 kleine kopietjes heb rondlopen ;o)
Verhalen over koning Arthur, Willem Tell, Theseus en de minotaurus, Robin Hood, Jason, Hercules, Aladdin, Simbad de zeerover enz... dat kan toch gewoon niet slecht zijn?
En zeg nu zelf, dit zou toch echt wel verplichte lectuur moeten zijn, niet? ;o)

Dit is een van de boeken die ik zelf wel in huis zou willen halen. Ik denk dat ik een keertje op zoek ga. Het terugbrengen naar de bib was niet makkelijk!
Ik zag dat er nog een gelijksoortig boek over boeven en helden bestaat. Ik hoop dat ik daar mijn handen op kan leggen. Er staat een verhaal in over Alexander de Grote en Bucephalus, dat MOET ik voorlezen! En dan spreken we nog niet over de verhalen van Perseus, Gulliver, Axel Lidenbrock, Beowulf en Odysseus. Maandag maar een keertje de bib doorzoeken...

Maar nu eerst Egyptische Goden en Farao's van Robert Swindells en Stephen Lambert. Even hard smulbaar!

De Reuzenperzik - Roald Dahl

2011-01-27T23:00:00.000+01:00

4 dagen!
Op zoveel tijd waar we door dit boek heen. We vlogen er door!
Roald Dahl is een van mijn favoriete schrijvers en zijn boeken zijn tijdloos.
De meiden smulden er van. Elke keer als ik dacht dat het wel genoeg was, staarden 3 paar puppy-oogjes mij aan. "Nog een hoofdstukje, mama. Het is zo spannend." En dus las ik nog maar een hoofdstukje. En nog een. En nog een...
4 dagen! Mijn keel is er schor van geworden.

We zijn ondertussen begonnen in De Kronieken van Narnia: Het betoverde land achter de kleerkast. Het ziet er naar uit dat ik hier binnen een paar dagen al een nieuwe recensie mag komen schrijven.

De wijde wereld in!

2011-01-27T22:53:00.000+01:00

Wij hebben het geluk om een stukje prachtige natuur in de buurt te hebben, waar we regelmatig kunnen gaan wandelen.
Het is zeldzaam, de dag van vandaag.
Maar genieten doen we!
Iedere dag maken we een wandelingetje en meestal eindigen we wel eventjes in de aangrenzende speeltuin. Het blijven kinderen he!

Peuterkoken...

2011-01-27T22:44:00.001+01:00

Spelen de zusjes buiten en heb je daar zelf geen zin in? Dan gaan we toch lekker onze lunch klaarmaken?

We brachten een prachtig kookboek mee uit de bib! Roald Dahl's Griezelkookboek 2.
Nu we stap voor stap de boeken van Roald Dahl aan het verslinden zijn, is dit een ideaal kookboek voor onze meiden.
Allemaal recepten die in de boeken voorkomen.
Deze middag kozen we er eentje uit Daantje, de wereldkampioen: "Dokter Boks pastei".
We zijn nu wel voornamelijk vegetarisch, maar af en toe hebben de meiden wel eens zin in een gerechtje met (bio-)vlees. Ham in dit geval.

Pelagia maakte het zo goed als helemaal zelf: ham in stukken snijden, hardgekookte eieren in stukken snijden, geraspte kaas er bij, mengen met mayonaise, zout en peper, bladerdeeg daarmee vullen en oprollen. Dan nog eventjes in de oven en opeten maar!

En dat het lekker was, is duidelijk!

Ilios - Imme Dros

2011-01-24T21:20:00.000+01:00

Wat een fantastisch boek! Ik smulde hier als kind al van, het was gewoon pure nostalgie om dit aan de meiden voor te lezen...
En zoals verwacht, het was een succes! Ik heb ze nog nooit zo stil weten zitten voor een boek als nu. Geschiedkundige verhalen vallen enorm goed in de smaak bij hen. Legenden en mythes gaan we door alsof het niets is...

Ik geniet van mijn 3 enthousiaste dochters. Zo leuk om ook hier mijn passies te mogen delen.
Ze kijken trouwens al uit naar het echte en lange verhaal (het boek van Imme Dros is nogal beknopt). Dat gaan we in de komende jaren zeker eens lezen!

Ganzenbord

2011-01-20T20:27:00.000+01:00

Vandaag gingen we ganzenbord spelen in het rusthuis.
Ipv in verschillende groepen rond tafel te zitten en per 4-6 personen een spelletje te spelen, haalden ze een reuzegroot ganzenbord te voorschijn. De deelnemers werden in 2 ploegen verdeeld en spelen maar!
Wat een leuk idee! :) Gewoon gezellig met z'n allen samen...
Onze meiden hebben genoten!

Ondertussen zijn er toch al enkele rusthuis-bewoners waar we enorm veel aan hebben. Die elke keer uitkijken naar de moment dat we langskomen en dan ook helemaal openbloeien als ze ons effectief zien aankomen. Heel leuk!
Onze meisjes kennen die mensen bij naam en tussendoor worden er tekeningen gemaakt waarmee we wat kamers kunnen opfleuren.

Het idee om regelmatig een bezoekje te brengen aan het rusthuis, is toch iets goed geweest!
Binnen 3 weken gaan we nog een keertje mee gymen!

De GVR - Roald Dahl

2011-01-19T23:17:00.000+01:00

Al een goed weekje geleden lazen we De GVR uit. Je weet wel, het overbekende boek van Roald Dahl.
Voor ons wel een beetje speciaal, het was het eerste grote kinderboek dat we uitlazen sinds de kindjes thuis blijven...
Niet dat we daarvoor geen boeken lazen, integendeel, maar het eerste grote boek dat we bewust in onze dagelijkse bezigheden incalculeerden. Voor velen misschien helemaal niet bijzonder, maar ja, het deed me wel wat. :)

Tja, kan je eigenlijk negatieve recensies geven over de boeken van Roald Dahl? Ik ben er zelf nog geen tegengekomen dat ik absoluut niet goed vond.
De GVR is voor mij een klassieker. Het was vroeger ook het allereerste 'echte' kinderboek dat ik zelf helemaal uitlas. Na de leren lezen-boekjes was dit het eerste 'grote' boek dat ik in mijn eentje las. Ik herinner me nog de trots die ik voelde toen het boek uit was.

Je kan je niet voorstellen hoeveel kinderen opsteken door gewoon nog maar naast je te zitten en mee de tekst te volgen (ik werk met een regelwijzertje, zodat ze kunnen volgen welke woorden ik lees).
Die leggen zo makkelijk de link tussen woorden en klanken en herhalingen en noem maar op... ik vind het fantastisch om te zien hoe zo'n kinderbreintje in elkaar zit. Ik kan mij dat zelf amper nog herinneren hoe dat in mijn tijd was. Ons mama zegt dat ik mezelf heb leren lezen toen ik 4 jaar was (zoals Atlanta dus, ik heb dat nooit geloofd, maar Atlanta heeft mij duidelijk getoond dat een kind zichzelf kan leren lezen zonder hulp), maar dat herinner ik mij helemaal niet.
En nu zie je dat zo natuurlijk gebeuren zonder dat je daar echt op doordraaft... die doen dat vanzelf. En regelmatig boeken lezen en ze naast je zetten om de tekst te volgen, helpt enorm!

Ik sta daar elke dag versteld van... en ik ben zo blij dat ik dat allemaal van dichtbij mag volgen nu :) ik kan mij al niet meer voorstellen dat ik ze ooit naar school gestuurd heb. Hoeveel je als moeder niet mist :| dat viel mij voordien niet zo op, maar nu kus ik toch mijn beide handjes!

Naast de GVR zijn we in Ilios bezig, geschreven door Imme Dros. Dit boek lezen we mooi verder en in de plaats van de GVR komt De Reuzenperzik, waar we toch al een paar hoofdstukken van uit hebben. Kwestie van een klassieker en een fantasie-boek bij te houden. Beide sterke boeken.

We genieten...

The Well-Trained Mind en The Ordinary Parent's Guide to Teaching Reading

2011-01-03T19:50:00.000+01:00

Ik ben niet het type persoon om zomaar dingen over te nemen van iemand anders zonder er zelf over na te denken of zonder er hier en daar wat aan te veranderen.
Zo heb ik lang zitten zoeken naar welke richting ik wou uitgaan op vlak van het thuisonderwijzen van onze meisjes.

Gewoon het schoolsysteem volgen en dat ritme aanhouden? Nee, helemaal geen optie. Dat werkte voor mij vroeger al niet, laat staan dat ik daar volledig kan achterstaan als het over mijn kinderen gaat. Kleuter en lager onderwijs, tot daar aan toe, maar middelbaar zag ik al niet zitten toen ze nog naar school gingen. Als je ziet wat voor tienerkrapuul er rondloopt... nee bedankt. Het gemiddelde schoolniveau stimuleert ook niet... Daar moeten ze natuurlijk rekening houden met vanalle soorten kinderen en er voor zorgen dat die allemaal stuk voor stuk meekunnen. Chapeau voor leerkrachten die daar in slagen, het lijkt me geen makkelijke opgave. Maar ik heb kindjes die iets sneller leren dan het gemiddelde niveau, die bepaalde dingen willen leren waar ze volgens het schoolsysteem nog 2 jaar te jong voor zijn. Waarom zou ik hen willen tegenhouden daarin?

Unschooling dan? Hen enkel leren waar ze interesse in hebben op dat moment, hen enkel leren waar ze mee in aanraking komen en waar ze vragen over stellen, daar een beetje over doorgaan en dan wachten op het volgende. Relaxed, plezierig, rustig... Het idee is wel mooi, vind je niet? En ik ben er zeker van dat ik daar enorm veel elementen wil van insteken, maar enkel dat? Ik geef toe, het idee wringt. Daarmee komen ze er toch niet? Ik kan mij niet voorstellen dat die kinderen later naar een universiteit gaan en er echt komen in het leven. Het is een fijne aanvulling om hun interesse overal in te betrekken, maar ik kan mij niet voorstellen dat ik het zo ga aanpakken.

Ik wil meer actie, ik wil hen vertellen over hoe het er in de tijd van de Romeinen aan toe gaat, over waar we hun (mythologische) namen vandaan haalden en wat de verhalen daar rond zijn, over wat er zich aan de andere kant van de wereld bevind... ook al vragen ze daar niet spontaan zelf naar.
Ik was als kind een spons. Ik heb letters, woorden, teksten en informatie opgezogen en vastgehouden, gewoon omdat ik alles wou weten en alles wou leren en het liefst van al zo rap mogelijk en zo gevarieerd mogelijk. Mijn (stief)vader was daar een krak in. Die reikte mij onderwerpen aan waar ik zelf nooit zou opgekomen zijn, waardoor ik nog maar eens boeken ging halen in de bibliotheek om mijn spons nog wat meer te vullen. En tegen dat ik de laatste letters over een onderwerp ingeslikt had, had hij al weer een nieuw onderwerp klaar.
Op school ging dat ook zo. Er waren maar een miniem aantal vakken die mij weinig konden bekoren. Vakken die niet juist aanvoelden, liet ik links liggen. Meestal klopten er dingen niet of ontbraken er puzzelstukken en zat mijn gevoel niet goed. Maar daarnaast had je de vakken als geschiedenis en aardrijkskunde of esthetica en biologie... ik verslond die kennis gewoon. Latijn was mijn topfavoriet. Die taal heeft mij meer geleerd dan alle andere vakken samen. Wat een zaligheid! Tot de dag van nu is mijn Latijn perfect onderhouden... van een passie gesproken!
En ook al lag het schoolgaan zelf mij absoluut niet en heb ik altijd het gevoel gehad dat ik langs alle kanten werd tegengewerkt, ik hield mij vaak recht aan de kennis die ik er op deed.

Dat wil ik mijn kindjes ook geven... hen onderwerpen aanreiken waar ze zelf niet aan denken, hun hersentjes vullen met feiten en data en informatie, tot in het oneindige goochelen met cijfers en hen talen leren spreken alsof het hun moedertalen zijn.
Dat alles op hun eigen niveau... het is niet de bedoeling dat het wonderkinderen worden, maar ik wil hen ook niet minder aanreiken dan ze aankunnen. Ik wil hun hersentjes te trainen binnen hun eigen capaciteiten.
Maar hoe pak je zo'n methode aan? Waar vind je een lijst met feiten en informatie-die-iedere-mens-zou-moeten-kennen en data en belangrijke personen en noem maar op? Ik was al bijna van plan om zelf zoiets te schrijven...

Het was een bevriende mede-thuisonderwijzeres die me wees op the Well-Trained Mind.
Geschreven door een moeder en dochter, die er qua ideeën dezelfde op na houden dan ik.
Wat een opluchting! Er zijn er die op dezelfde manier denken als ik...
Het boek is een prachtstuk, gebombardeerd tot mijn persoonlijke bijbel.
En ook al volg ik zelden iets of iemand zonder vanalles te veranderen, deze methode is compleet. Zelf zou ik er net iets meer ruimte inlaten voor de mooie kant van het unschoolen, maar grotendeels is deze methode gewoon wat ik zocht. Ik verslond de gehele 800 pagina's in nog geen week tijd. Yes, ik ben normaal! ;o)

Met het prille begin, begon ik al jaren geleden: voorlezen, voorlezen, voorlezen. Altijd maar lezen en blijven lezen... dat vond ik in hun babyjaren al zo belangrijk. Ik heb me toen ook nooit gehouden aan de leeftijd die op boeken staat, integendeel, ik heb nooit veel peuter- en kleuterboekjes voorgelezen. Ik heb de kindjes altijd gewone boeken voorgelezen: Peter Pan, De Kronieken van Narnia, In de ban van de Ring, Ilias en Odyssee... Ze konden het maar meekrijgen en ik zag (en nog steeds niet eigenlijk) het nut niet in om dat niet te doen.
Dag in, dag uit... lezen en lezen en nog eens lezen.
Ik vond dat belangrijk... punt.

Een tijdje geleden zijn ze zich stilaan beginnen interesseren in zelf leren lezen. Atlanta heeft dat zo goed als op zichzelf geleerd. Letters en klanken komen vragen, die dan combineren, woorden herkennen... ik heb haar laten doen, maar was er niet bewust mee bezig, want uiteindelijk moest ze dat nog niet kunnen.
Tot ik mij afvroeg waarom ze dat niet ineens volledig zou mogen leren.

The Ordinary Parent's Guide to Teaching Reading is een heel fijn handboek, dat nog gebruik maakt van het leren lezen via klank-koppeling.
Een zalig boek en heel effectief! Ik mag met trots zeggen dat zowel Troia als Atlanta kunnen lezen. Nog niveau prentenboeken, maar voor een 4- en 5-jarige vind ik dat toch een hele prestatie. En eigenlijk ging het vanzelf, als ik zo vrij mag zijn om nog wat verder te stoefen ;o)
De wil was intens aanwezig en dat doet er ook wel veel toe.
Iedere dag lezen we nu 10 minuutjes luidop. Lange woorden struikelen ze soms nog over, maar daar kunnen ze alleen maar van leren.

Ze genieten... en dat is voor mij het belangrijkste. Ze genieten van het lezen, van de letters en de woorden en de verhalen die er door die letters en woorden gevormd worden.
En ik geniet mee. Ik geniet van hun leergierigheid, van de twinkelingen in hun ogen, van de lachjes aan hun mondhoekjes, van het feit dat ik ze rond mij heb en zie dat het hele plaatje eindelijk klopt.

Gelukkig 2011!

2011-01-03T19:42:00.000+01:00

12 maanden gezondheid
52 weken van stil geluk
365 kommerloze dagen
Een gelukkig 2011!

Gitaar...

2011-01-03T19:01:00.000+01:00

Troia wil gitaar leren spelen...

Het is nu niet dat we uit de lucht kwamen gevallen, ze sprak daar al wel een tijdje over. Maar nu bleek dat bompa een kindergitaar had staan op zolder...
Troia wil dus gitaar leren spelen.

De kindergitaar kwam onze richting uit en we leerden een grote gitaar van iemand zodat ik kon meedoen. In de bibliotheek vonden we het boek: "Gitaar spelen voor dummies" en daar gingen we!

Om eerlijk te zijn, gitaar spelen is superfijn! Ik zelf heb er een hobby bij!
Kleuters en akkoorden gaan echter nog niet samen, maar experimenterend tokkelen is even leuk!

Troia heeft er ook echt oor voor... ze ontdekt alles het liefste zelf, laat haar gewoon maar doen en ze komt wel met iets op de proppen. Ook hier.
Zo goed als iedere dag ging ze een uurtje tokkelen, waardoor ze al snel door had dat je de klanken van de snaren kan veranderen door je vingers te verzetten en dat je de snaren samen kan aanvoeren, maar er ook apart op kan tokkelen. Binnen de kortste keren voegde ze klanken samen, zong ze er een paar woordjes bij en componeerde haar eerste liedje.

Atlanta en Pelagia hadden natuurlijk ook wel zin om een beetje te proberen, maar hun muziekvingertjes zijn nog niet zo ver gevorderd ;o)
Het levert wél prachtige foto's op!

Dit krijgt in ieder geval nog een vervolg...
Vanaf volgend 'school'jaar mag Troia zowiso naar de muziekschool, waar ze muziekinitiatie zal krijgen. Ik heb al een paar keer gesproken met de lerares die ze zal hebben en dat is een enorm lieve vrouw, dat komt helemaal in orde! Troia kijkt er al naar uit!

En ondertussen tokkelen we lustig verder...

Dagkaarten

2010-12-14T16:48:00.000+01:00

"Mama, waarom heet maandag maandag?"
"Mama, moet normaal de zon niet schijnen op zondag? Waarom heet dat anders zo?"

Wel, meisjes... hierom:

Dagkaarten

Weetgrage kindjes hebben duidelijk meer nood aan informatieve dagkaartjes, dan aan kaartjes met een gewoon tekeningetje.

Hoe te gebruiken?
1) Print de pdf-file uit.
2) Knip de kaartjes van elkaar.
3) Plastificeer ze.
4) Hang ze op een zichtbare plaats en duid iedere dag de juiste dag aan.

Bijkomende informatie:
De Romeinen gaven de planeten en andere hemellichamen de namen van hun Goden.
Zo kregen ze de gewoonte om de 7 dagen van de week naar de belangrijkste hemellichamen te vernoemen.
Maan, Mars, Mercurius, Jupiter, Venus, Saturnus en de Zon.
Of in hun taal: dies Lunaes, Martis dies, dies Mercurii, dies Iovis, dies Veneris, dies Saturni en dies Solis.
Toen de Romeinen bij de Germanen binnendrongen, hebben ze een aantal tradities doorgegeven die ook bij ons nog steeds doorgegeven worden.
De dagen naar Goden/hemellichamen vernoemen is een van die tradities. De Germanen vertaalden dat uiteraard naar hun eigen Goden.
Luna = de maan, Mars = Tyr, Mercurius = Wodan, Jupiter = Donar, Venus = Friia, Saturnus blijft de afgeleide van zaterdag en Solis is onze zon.
Onze taal heeft zijn wortels in het Germaans, dus kregen onze Nederlandstalige dagen daar ook hun naam van mee.

Veel plezier!

Al spelend leren rekenen...

2010-12-13T14:57:00.000+01:00

Leren rekenen gaat vanzelf, hebben we ondertussen al ontdekt.
Denk nog maar aan alle rekenspelletjes die je kan doen onderweg naar de winkel.
"Hoeveel rode auto's komen we tegen?"
of "Kijk, daar zijn 2 fietsen en wat verder rijden er nog 3, hoeveel fietsen zijn dat samen?"
Je hebt leerstof voor een hele weg naar de winkel én terug, zonder dat de kindjes doorhebben dat ze een uur lang "les" hebben gehad!

Maar ook thuis is rekenen leuk! Vooral als ze er zelf mee mogen experimenteren.
Ik herinnerde mij dat we vroeger, toen ik in het 1e leerjaar zat, rekenblokjes in hout gebruikten. Ik zocht een tijdje naar die blokjes, maar die zijn nog niet zo makkelijk te vinden.
Waarom dan niet zelf maken?

rekenblokjes

1) Nodig:

De afgeprinte pdf-file, een schaar, plastificeerplastiek.

2) Knip de verschillen blokjes uit, zoals op de foto hierboven.

3) Plastificeer. Dit kan je met zo'n speciale plastificeer-machine doen. Maar voor degenen die net als ik het nut niet zien in nog zo'n energie-vretend apparaat, toon ik hier even een simpel alternatief:

Knip de plastificeerplastiek (gewoon in de supermarkt te vinden) op maat (een halve cm aan beide kanten van zo'n blokje) en trek een stukje van het papier los.
Plak een kant van het blokje op de plastiek, zonder luchtbellen te maken. Trek het papier een stukje verder los en plak het blokje verder vast.
Tot het blokje volledig op de plastiek kleeft en het papier weg is.

Nu plakken we nog een stukje plastiek aan de achterkant, net zoals hiervoor. Stukje papier los, stukje plastiek kleven, weer stukje papier, weer stukje plastiek... tot het plastiek volledig op het blokje kleeft.
Als het goed is, heb je nu het blokje tussen 2 laagjes plastiek.

Knip nu het overbodige plastiek tot op maximum 1mm van het blokje.
Herhaal dit met de andere blokjes.

Resultaat.

Hoe gebruiken?
Ik laat de kindjes daar eigenlijk gewoon mee spelen. Al spelend leren dus.
Kinderen experimenteren van nature uit, dus ook dit vinden ze meestal heel interessant.
Kennen ze het getal niet dat op de blokjes staat, dan kunnen ze de aparte vakjes tellen.

Als ze een 1 en een 2 tegen elkaar leggen, kunnen ze zoeken naar een blokje dat even lang is:

Maar zo is een 3 en een 5 ook gelijk aan twee 4'en.
Als ouder kan je dit een beetje sturen, maar soms leren ze nog meer door op zichzelf wat te ontdekken.
Ook broertjes en zusjes zijn goede onderwijzers. Zo kan mijn 2,5-jarige perfect alle cijfers tot 10 herkennen, zonder dat ik daar met haar mee bezig ben geweest.

Al spelend leren ze het meest... heel cliché, maar oh zo waar!

Feestweekend!

2010-12-10T17:29:00.000+01:00

Een papa die de dag voor Sinterklaas jarig is? Dubbel feest!

Op zondag verwenden we onze papa...

(nvdr: tijdens de cursus polyvalent verzorgende moest hij leren breien... nu is dat hem zo bevallen dat hij ook daarna is blijven breien en er zelfs zijn plezier in vind. Vandaar, zijn eerste magische bol ;o) )

En maandag was het feest voor de kindjes:

Dat het winkeltje in de smaak viel, moet ik niet vermelden zeker? ;o)
Onze meisjes zijn er gek op!
We maakten ondertussen al speelgeld en dingetjes om in ons winkeltje te verkopen. Dat daar automatisch leren tellen bijhoort, is ook wel duidelijk :)
De boekjes werden meteen gelezen en de cd heeft nog geen dag overgeslagen...
De puzzels zijn magnifiek! Dat mijn 5-jarige dochter een puzzel van 100 stukken met gemak in elkaar steekt, maakt mij apetrots!
Uiteraard nog een popje voor ieder... een pakjesfeest is niets zonder!

Net als de vorige jaren hebben we redelijk wat tijd in het hele sinterklaasgebeuren gestoken.
Wij kozen er het eerste jaar bij Troia al voor om niet mee te gaan in alle leugens en onzin die er rond Sinterklaas verteld werd. Sinterklaas kan even magisch zijn zonder dat allemaal.
Ze krijgen te horen hoe het écht in elkaar zit. We lezen het verhaal van Sint Nicholas en vertellen dat mensen dat hebben verdergezet, dat mama's en papa's hun kindjes zo graag zien dat ze graag eens een kinderdagje hebben waarin kindjes verwend worden en pakjes krijgen.
Ze weten dat wij de pakjes leggen en niet een zogenaamde sint en pint die door de schoorstenen kruipen...
En als je dan ziet hoe hun oogjes stralen als ze net als alle andere kindjes in de rij staan te wachten om aan de verklede sint te vertelen hoe fantastisch ze dat hele feestdagje wel vinden, weet je dat je misie geslaagd is... de magie is aanwezig, net als de waarheid.

Dora: actie bij Atlas Editions

2010-12-10T17:00:00.000+01:00

Atlas Editions blijft hier een van de favorieten!
Meestal hebben ze leuke acties voor leuke boeken of leuke informatieve projecten.
Soms doen we heel de serie, andere keren houden we het bij de 1e zending.

Deze keer was het de beurt aan Dora. We houden het bij de 1e zending, maar die zending was wél de moeite waard!

Over B's en bananen...

2010-12-10T16:37:00.001+01:00

2 weken lang gaven we aandacht aan de letter A: herkennen op straat, in boeken, leren schrijven, er mee knutselen, op zoek naar kleurplaten waar de letter A in voor kwam...

Maar nu waren we klaar voor de volgende letter: B.
Vorige week zijn we daarmee begonnen... van de markt brachten we fruit en groenten mee die beginnen met de letter B, we zochten op nummerplaten van auto's, schreven B's tot we erbij neervielen en zochten naar woorden die met de letter B begonnen.

Ons fruit van de week was de banaan. We zochten op het internet naar informatie en kwamen zo te weten dat bananen aan grote planten groeien en hoe bananen groeien en geteeld worden. We weten nu ook dat bananen ook andere kleuren kunnen hebben dan alleen maar geel!
Uiteraard maakten we ook verschillende recepten met bananen en vulden we ons kinderkookboek aan.

Meer dan genoeg te doen, in ieder geval!!!

Binnenspeeltuin De Schorre in Boom

2010-12-10T14:32:00.000+01:00

2 weken geleden trokken we met de meiden naar Schorremorrie, de binnenspeeltuin in de Schorre in Boom.
De Schorre en een binnenspeeltuin, dat kon niet slecht zijn, dacht ik nog.
Helaas...

Ik vond die speeltuin letterlijk versleten: touwen die doorgesleten waren, plateaus (van die horizontale stukken he) die krom waren getrokken etc... ik was eigenlijk blij dat we daar buiten waren, was geen seconde gerust, ik zag ieder moment wel iets gebeuren met onze meisjes.
En al die touwklimrekken om op te klimmen. Er was gewoon niets anders, overal waren het touwen om boven te raken, geen enkel trapje te zien. Maar goed dat Pelagia een klein aapje is of dat kind had daar niets kunnen doen.
Ze hebben zich geamuseerd, dat wel! En dat is uiteindelijk het belangrijkste. maar ik denk niet dat we er nog terug naartoe gaan.
Ideaal qua ligging voor ons... wij gaan enorm veel naar de Schorre en dat ligt maar op 1 busafstand van hier. Dus niet overstappen... de ligging is perfect!
Ze zouden er zoveel leuke dingen mee kunnen doen, maar in de plaats daarvan hebben ze dit gemaakt. Een luidruchtige, ongezellige, gevaarlijke binnenspeeltuin.

Nee, dan ga ik de volgende keer liever terug naar onze vaste stek. Een heel eind met trein en bus voor ons, maar wel de beste binnenspeeltuin die ik al binnenging!

Boek: "Prinsessen" door Suzan Boshouwers en Marjolein Hund

2010-11-23T21:26:00.000+01:00

Prinsessen
tekst: Suzan Boshouwers
illustraties: Marjolein Hund

(foto: link)

Wij lezen enorm veel boeken hier, maar dit is echt wel een fantastisch leuk kleuterboek en zeker het vermelden waard!
Niet zomaar een leesboek, maar een echt informatie-boek! Je ziet welke jurken prinsessen aantrekken of hoe haar kasteel eruit ziet. Wat ze allemaal doet iedere dag en wat ze allemaal leert.
Een boek met prachtige tekeningen, met leuke teksten en interessante weetjes. Onze meisjes genoten er van! En ik ook...

Over A's en appelen...

2010-11-23T20:31:00.000+01:00

Ondanks alles hebben we er een 1e week thuisonderwijs opzitten. Met dank aan heel veel mensen rondom ons!

De laatste tijd wilden de kindjes graag leren schrijven en lezen... daar hebben we nu natuurlijk alle tijd voor!
Gewoon simpel, rustig en vooral al spelend leren.

We begonnen met een leuk ABC-liedje dat we nu dagelijks zingen:

A B C D E F G
Zing met ons de letters mee
H I J K L M N O P
Q R S T U V W
X Y Z, goed opgelet!
Dit is nu het alfabet!

En ja, hoor! Ze zingen het zo goed als volledig mee ondertussen!

Letter van de week was de letter A. We nemen elke keer 2 weken de tijd om hier rond te werken.

We gingen naar de markt en zochten fruit en groenten die met de letter A begonnen: appelen, appelsienen (hoewel we hier valsspeelden, want het is natuurlijk sinaasappelen), aardappelen, andijvie... ze hadden zelfs nog enkele bakjes aardbeien! Aubergine brachten we ook mee, maar dat is toch een moeilijkerd, hoor! We schrijven een A, maar we horen ze niet!

Daarna schreven we de woorden van het fruit en de groenten die we bijhadden op. Dat wil zeggen: ik schreef ze voor en de kindjes schrijven dat na... vinden ze fantastisch om te doen en het is eens iets anders dan hele dagen "mama, schrijf dit eens op of schrijf dit woord eens".
We zochten prentjes bij de groenten en plakten ze bij het juiste woord.

Fruit van de week was de appel. We leerden hoe we een appel moeten snijden en schillen en dit ging vlotter dan ik verwacht had! In totaal hebben we 6 kilo appelen opgegeten deze week! Nieuwe dingen leren, is altijd supertof!

We gingen ook nog wat verder met ons Egypte-project. We zagen dat er verschillende soorten piramiden bestaan en we rekenden uit hoeveel Troia's of Atlanta's of Pelagia's je op elkaar moet zetten om de grootte van een piramide te hebben.

Daarnaast natuurlijk super veel kleuren, schilderen en tekenen. We maakte zanddeeg en koekjes, heel veel koekjes! Gemberkoekjes en koekjes met pepermunt en chocolade. Mmmmm!

Vrijdag hadden we onze 2e afspraak in het rusthuis. Nog een keertje mee turnen met de bewoners...
In de namiddag gingen we nog eens naar de kinderboerderij! Dat was lang geleden! Een lekker ijsje verorbert en terug naar huis.

De meiden hebben genoten van ons eerste weekje thuis les volgen... en zij niet alleen ;o)

Noodlot en spoedgeval...

2010-11-23T20:13:00.000+01:00

Daar ging onze 1e dag thuisonderwijs!
Ik werd met spoed opgenomen in het ziekenhuis die maandag.
Hersenvliesontstekings-symptomen, maar gelukkig dat we daarvan gespaard zijn gebleven!
Denk maar niet dat ze je in het ziekenhuis nog serieus nemen, als blijkt dat je geen hersenvliesontsteking hebt.
Nee hoor, "iedereen heeft al eens hoofdpijn, mevrouw, maar de meesten komen daar niet mee naar een spoedafdeling".
Dachten ze nu echt dat ik met een banaal hoofdpijntje naar het ziekenhuis zou trekken?
Gelukkig ontmoette ik een goede neuroloog die mij wel geloofde en alles op alles stelde om te ontdekken wat er aan de hand was:
Vocht in mijn hersenen... alsjeblieft! Met gezwollen hersenen daarbovenop die uiteraard tegen mijn schedel drukte. Banale hoofdpijn, puh!

Nee serieus even. Het was wel verschieten, geef ik toe.
Meestal negeer ik pijn gewoon (en met het hypermobiliteits-syndroom heb je heel wat pijn, neem dat maar van mij aan!) en heb ik een ferm hoge pijngrens.
Maar dit lag zelfs boven mijn limiet. Het was niet houdbaar. Zonnebril was noodzakelijk, want ik kon geen licht verdragen. Ik gaf over en viel gewoon flauw van de pijn.Maar het was vooral mijn gevoel dat zei dat ik maar eens een en ander moest laten nakijken en zie, mijn gevoel klopt ALTIJD!
Vochtafdrijvers deden hun werk en na een paar dagen begon het stilaan te beteren. Zonnebril en oordopjes zijn toch nog een tijdje mijn beste vrienden gebleven, maar die heb ik ondertussen ook al mogen wegleggen.

2,5 weken verder, zijn we nog steeds aan de vochtafdrijvers en weten we oorzaak en gevolg.
Lang verhaal, niet geschikt voor op een publieke blog, maar ik ben er nog niet vanaf... en zal daar waarschijnlijk nog levenslang rekening mee mogen houden.
Maar hé, positief nieuws: mijn bot"ziekte" kreeg een naam en ik mag het nu officieel "een erge vorm van het hypermobiliteits-syndroom" noemen.
Het verklaart veel... alle breuken, ontstekingen, kneuzingen en verstuikingen die dagelijkse kost zijn. Het lucht ergens wel op om te weten wat er juist aan de hand is.

Aan berichtjes als dit, zie je dat het nog niet volledig voorbij is. Ik schrijf zowiso al vrij bombastisch en hyperenthousiast, maar zo onsamenhangend en grammaticaal-verkeerd als dit heb ik nog niet meegemaakt. Ook dat gaat voorbij gelukkig... ik kan niet wachten om weer volledig mee te kunnen.

Een ik-berichtje, maar dat moet dan maar ;o)
Vanaf nu terug over de kindjes!

Baknamiddag

2010-11-07T18:03:00.000+01:00

Deze namiddag waren we in een bakbui!
"Mama, mogen wij nog eens brood maken?"
Tuurlijk meisjes, waarom niet? :)

En zo geschiedde...

(vraag mij niet wat die lijmstift daar staat te doen, want ik heb geen flauw idee!)

2 broden later waren we nog steeds niet uitgebakken...

Een overheerlijke appeltaart werd aan ons lijstje toegevoegd, maar tussen het uit de vorm halen van de taart en het fototoestel klaar nemen, hadden er al enkele kinderhandjes aangezeten.
Ze is heerlijk!

Note to self: in het vervolg iets minder appel... de taartdeeg is eigenlijk ver te zoeken door de hoeveelheid appels die er in zitten.
Niet dat dat erg is, liever meer fruit dan suiker, maar de taart bleef niet echt in z'n vorm, uhum.

Tegen dat de broden afgekoeld waren, was de taart al helemaal opgepeuzeld. Oeps!

Eerste bezoekje aan het rusthuis

2010-11-05T15:07:00.000+01:00

Ons eerste bezoekje aan het rusthuis was een groot succes!
De kindjes vonden het enig en de bewoners zijn duidelijk dol op kindjes... goede combinatie :)

We begonnen met een korte rondleiding, zagen een écht kapsalon binnen in het rusthuis (wat voor de nodige bewondering zorgde), namen een kijkje in de refter, mochten een paar kamers bezoeken waarbij we een praatje maakten met de bewoners en verwend werden met een snoepje of een mandarijntje en gingen naar de recreatieruimte.
Daar deden we een heuse turnles mee! Voor onze 3 turnstertjes was dat een waar feest! Nog eventjes verlegen, maar dat ging weer gauw voorbij! Turnen van op onze stoel was welliswaar nieuw, maar we begrepen wel dat oudere mensen niet meer zo goed konden blijven rechtstaan op hun voeten. Dan draaiden we vanaf onze stoel maar met onze benen, gooiden onze armen in de lucht en bewogen ons hoofd naar alle kanten. Nadien deden we nog wat spelletjes met kersenpit- en rijstzakjes en mochten we de kring rondgaan om ze naar alle mensen te werpen.
Leuk dat ze dat vonden!!!
Dat ze nadien niet mee naar huis wilden, zegt genoeg, niet? ;o)

Binnen 2 weken gaan we terug... dit smaakt naar meer!

Project 1: mummies, piramides en de sfinx

2010-11-05T14:45:00.000+01:00

Als eerste project willen de meiden verder gaan met hun laatste project op school: mummies.
Maar het zouden geen Smitskes zijn als ze het enkel daarbij lieten.
De piramides riepen ook een aantal vragen op en hoe zit het nu met die sfinx?
Voor iemand die volledig gepassioneerd is door oude culturen is dit een prachtproject! ;o)

Over mummies valt niet al te veel meer te vertellen, ze kunnen perfect uitleggen hoe ze vroeger mummificeerden, we hebben hier thuis al bestudeerd hoe een sarcofaag eruit ziet en binnenkort gaan we een bezoekje brengen aan het museum in Brussel, zodat we ook een échte sarcofage kunnen bekijken!
De piramides is ons volgende puntje...
We bouwden al een echte piramide met duplo-blokken, maar al gauw bleek dat we dringend extra blokken in huis moeten halen. Een piramide vreet blokken en we raakten maar 5 rijen hoog.
Volgende week gaan we eens opzoeken hoe piramides gebouwd werden vroeger en waarvoor die piramides juist dienden.

De kinderslaapkamer is momenteel omgebouwd tot woestijntent, zodat we nu al in de woestijd kunnen overnachten en goed voorbereid zijn op onze zoektocht!
Onze hele deken- en lakenverzameling werd aangeslagen! Papa hielp om die allemaal op te hangen aan geïnproviseerde wasdraden. Het is precies een doolhof! Zelfs de bedden werden afgemaakt, zodat we in échte tenten kunnen slapen!

Tekenen en knutselen hoort er ook bij natuurlijk!
We proberen om onze namen in hiërogliefen te tekenen (niet makkelijk!!!) en we zochten Egyptische kleurplaten op het internet, die we dan uitprinten en inkleurden.
Binnen anderhalve week mogen we een dagje bij bomma en bompa gaan knutselen!
Dan gaan we met papier mache echte Egyptische maskers maken, die we dan leuk kunnen beschilderen.

Alec (mijn broertje) komt ons helpen met de sfinx. Dat is een slimme knaap van 8 jaar die af en toe wel een leeruitdaging kan gebruiken, wegens risico tot vervelen op school ;o) Ideaal dus dat zijn zus haar kindjes thuisonderwijst. Dan kan hij meehelpen met de projecten die hem interesseren.
De sfinx is zo'n leuk project vol mysteries en mythes. Aan hem om dat allemaal een keertje na te pluizen voor ons ;o) daar zijn we nog wel enkele weekjes zoet mee!

Ondertussen werken we aan onze gewone altijd-maar-doorlopende projectjes, maar daarover meer in een volgend blogje.

Nog heel wat op de planning dus!

Aftellen!

2010-10-27T22:03:00.000+02:00

Nog 2 dagen school en we kunnen genieten van een welverdiende vakantie, gevolgd door een volledig nieuw begin...
Atlanta'tje bouwde deze week al af. Ze wou absoluut niet meer naar school met een kleine aanval tot gevolg omdat ze er helemaal emotioneel van werd.
Ze hoeft ook niet, die week gaat het niet uitmaken.
Vandaag heeft ze wel het schoolatelier meegedaan, maar ze gingen met de bus weg naar De Steiger en dat vindt ze meestal wel leuk daar. Vrijdag wil ze ook nog het halloweenfeestje meedoen in de klas, maar dat zien ze dan ineens als laatste feestje en ik ben wel blij dat ze op een leuke manier afscheid kunnen nemen.
Enkele kindjes (en hun ouders) gaan alvast contact blijven houden, dus hun vriendjes gaan ze heus wel weer zien!
Ze kunnen haast niet wachten, zijn dolblij dat ze thuis mogen blijven en dat we eindelijk een beetje rust gaan kennen ipv de chaos die er hier de laatste weken rondloopt. Ik geef toe dat ik zelf ook amper kan wachten. De schooltijd was een leuke periode, met leuke momenten en leuke mensen, maar het is gewoon tijd voor ons nu.

Nog eventjes...

3... 2... 1... START!

2010-10-22T10:56:00.000+02:00

En het is officieel.
We contacteerden de school, het CLB (die raar maar waar heel enthousiast waren... ongelooflijk eigenlijk! Wie weet gaat het toch ooit nog klikken met het CLB!) en het ministerie van onderwijs. Niet dat die laatste nu al iets in de pap te brokken hebben, maar ik ben liever goed voorbereid.

De kindjes zien er enorm naar uit. Begrijpen wel dat ze nu nog een weekje naar school gaan, zodat ik alles deftig kan voorzien en ervoor kan zorgen dat we er ineens op een goede manier aan kunnen beginnen.
Die eerste weken zullen wel even zoeken worden, maar volgens mij loopt het wel los :)

We houden de projecten aan waar we nu ook al aan werken en gaandeweg groeien we in nieuwe projecten en bezigheden.

Op sociaal vlak maken we ons ook geen zorgen. De kindjes blijven naar de dans- en turnlessen gaan en vanaf het voorjaar komt daar tennisles bij. Ook hebben we nog andere TO'ers gevonden die niet zo heel ver van ons wonen en waar we af en toe wel eens mee kunnen afspreken.
Binnenspeeltuinen zijn ook ideaal om te socialiseren.
Het mooie aan thuisonderwijs is dat we veel verder kunnen gaan dan de grenzen die ze op school hadden. Het hoeft niet bij enkel kindjes van hun eigen leeftijd te blijven.
We contacteerden het dierenasiel en het plaatselijke rusthuis en beide zijn enorm enthousiast.
We mogen een dagje in de maand de diertjes gaan verzorgen en de rusthuisbezoekjes zullen 2-wekelijks gebeuren. Vooral de mensen van het rusthuis zijn hyperenthousiast. De bewoners daar fleuren helemaal op als er kindjes langskomen en het idee dat onze bezoekjes regelmatig gaan gebeuren, werd goed onthaald.
5 november gaan we voor de eerste keer een keertje langs. Ik ben benieuwd!

Dé stap...

2010-10-17T21:13:00.000+02:00

Welkom op onze nieuwe blog...
hier willen we een beetje schrijven over ons reilen en zeilen in de thuisonderwijswereld.
Thuisonderwijs vinden we zelf een verkeerde naam, wij zien het meer als wereldonderwijs, want om eerlijk te zijn, zitten wij helemaal niet veel thuis! Wij willen de wereld zien!

Momenteel zijn we nog steeds 'de stap naar...' aan het zetten... als alles goed blijft lopen, schakelen we vanaf de herfstvakantie helemaal over! Tot dan zijn we druk bezig om deze stap zo soepel mogelijk te laten gaan...

Spannend allemaal!